اشراق

یادداشت های یک فرهنگ دوست

هنر
  • یا مرتضی علی (ع)
کتاب
  • “بوی خوش عطر” رونمایی شد
طبقه بندی موضوعی

۱۵۸ مطلب با موضوع «یادداشت ها» ثبت شده است


هر ساله و به مناسبت روز خبرنگار جلسات متعددی از سوی ادارات و نهادها با انگیزه ی تجلیل از خبرنگاران برگزار و میزبانان پس از ارایه گزارشی از عملکرد یک ساله خود، هدیه ای به خبرنگاران میهمان تقدیم می کنند تا از این راه سهم ناچیزی در حمایت از این اصحاب رسانه داشته باشند اما آیا به راستی بهترین راه حمایت از این قشر فرهنگی جامعه این روش متداول است؟

به خوبی می دانیم که رسانه ها یکی از مهم ترین ارکان مردم سالاری هستند به نحوی که رسالت نظارت مردمی بر عملکرد مسوولین بر عهده آنها قرار داده شده است تا از این طریق پایه های مردم سالاری تقویت شده و مردم انتقادات و پیشنهادات خود را مطرح کرده و در ساختن جامعه ای مطلوب نقش آفرینی بیش تری داشته باشند و از طرفی دیگر خبرنگاران با روی کرد افزایش آگاهی مردم از اتفاقات روزمره و عمل کردهای مثبت و منفی صاحبان قدرت، به نحوی در انعکاس فعالیت های آنان نقش آفرینی می کنند. بر همین اساس این رابطه دو سویه، حساسیت و اهمیت کار رسانه ای و خبرنگاری را دو چندان کرده است.

شکل گیری این رابطه دو سویه اما از ابتدا اشتباه صورت پذیرفته است؛ رابطه ای که در صورت دو سویه بودن، برای طرفین می توانست بسیار راهگشا باشد در غالب موارد، تنها به شکل حامی مسوولین خواسته شده است. پای درد دل هر کدام از مدیران مسوول و سردبیران رسانه های شهرمان که می نشینیم از انبوهی از فشارها و احضاریه های قضایی-امنیتی در مواقع انتقاد یاد می کنند که در مقابل تشکرهای بی مایه در روز خبرنگار ناچیز است. این که در همه مواقع خبرنگاران باید پا به رکاب مسوولان باشند و اگر به هر دلیلی خبری از قلم بیفتد و یا در پی عملکرد ناصوابی نقدی منتشر شود، عتاب، عدم همراهی و حتی قطع اشتراک نشریات و قطع حمایت از طریق تبلیغات سکه رایج رابطه مسوولان با رسانه ها باشد دورنمایی زیبا از این رابطه و صداقتی دلنشین ورای این تقدیرهای سالانه را به اذهان متبادر نمی کند.

غم این رویه چند ساله وقتی بر سینه ها بیش تر سنگینی می کند که نهادی حاکمیتی چون اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی که اعطای مجوز به رسانه ها، نظارت بر عملکرد آن ها و سازماندهی خبرنگاران حول تشکل صنفی شان از جمله وظایف اوست نیز به وظیفه خود عمل نمی کند. اصحاب رسانه کازرون متاسفانه سال هاست از هر تشکلی که به دنبال حمایت و دفاع از حقوق خبرنگاران باشد بی بهره اند و این با توجه به وجود چهار هفته نامه و یک پایگاه خبری تحلیلی رسمی و تعدادی رسانه و پایگاه خبری تحلیلی غیر رسمی عجیب و غیرقابل باور است. به خوبی به یاد دارم که در جلسات مختلفی که در این سال ها و به مناسبت تقدیر از رسانه ها و اصحاب آن و خبرنگاران تشکیل شده است، نگارنده و سایر همکاران بارها این ضعف ساختاری را متذکر شده ایم و در دوره های مختلف و از سوی فرمانداران و روسای مختلف اداره ی مذکور، وعده حل این معضل حتی در کوتاه مدت داده شده است ولی در همچنان بر همان پاشنه می چرخد و خبرنگاران از ابتدایی ترین حقوق اجتماعی خود چون بیمه، اینترنت پرسرعت و بدون فیلتر، حمایت های وزارتی و... که در بسیاری از شهرها رایج و مرسوم است، محرومند.

حقیقت تلخ آن که بخش قابل توجهی از مسوولان، رسانه ها را نه چشمان بیدار جامعه که پله های ترقی خود می دانند و از قِبَل پوشش های رسانه ای و انتشار گزارش فعالیت های خود در رسانه های مکتوب و دیجیتال این شهرستان، در پی ایجاد رزومه و  ارتقای سازمانی خود هستند و  بود و نبود رسانه ها و اصحاب آن برای شان پشیزی نمی ارزد چه آن که هم در تجربه تعطیلی چندین ماهه پایگاه خبری تحلیلی کازرون نما به عنوان اولین رسانه دیجیتال شهرستانی کشور و شهر کازرون در ایام گذشته و هم چنین تعطیلی هفته نامه سلمان به عنوان اولین رسانه مکتوب شهرستان کازرون و نبود هرگونه حمایت جدی و عملیاتی و به دور از هرگونه حرافی و بازی با کلمات به وضوح آن را مشاهده کردیم.

نگارنده اما بر این باور است که اولین و مهم ترین گام در تقدیر از خبرنگاران و حمایت از رسانه ها و بازنشانی اصحاب رسانه به جایگاه واقعی شان، اقدام سریع و جدی در راه اندازی تشکل صنفی خبرنگاران و در ادامه حمایت همیشگی و واقعی از آن هاست تا شاید پس از سالها باور کنیم که درک درستی از جایگاه رسانه و فعالان آن شکل گرفته است. به امید آن روز.  

مهدی صنعتی
۱۷ مرداد ۹۹ ، ۱۶:۲۸ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰ نظر

چندی است در فضای مجازی با محوریت اقدامی انقلابی از سوی یکی از طلاب حوزه های علمیه، پویشی راه افتاده است. این پویش با استفاده از تصاویری که فزرندان برخی از مسوولین کشور در صفحات شخصی خود در فضای مجازی منتشر می کنند، ضمن محور قرار دادن سخنان امام خمینی(ره) در پی پاسخ به این سوال است که اساسا آیا مسوولینی با این سطح باور نکردنی از زندگی، جدای از این که از کجا آورده اند، لیاقت حضور در مناصب حکومتی را دارند؟

بی شک مطالبه گری و پرسش از مسوولین یکی از اساسی‌ترین حقوق حاکمین بر مردم در جامعه اسلامی است که از یک سو در منابع دینی ما بر این حق تاکیدی جدی شده است و از سویی دیگر توجه بسیار آشکار پیامبر گرامی اسلام(ص) و امام علی(ع) در سیره حکومتی‌شان بر این امر، اهمیت آن را دو چندان کرده است. نوع بازخوردها و مطالبی که به واسطه این مطالبه‌گری از سوی اقشار مختلف مردم مطرح شده است اما، توجه به چند نکته را ناگزیر می‌کند.

1. بی شک قدر دانستن فضاهای مجازی و مطالباتی این چنین که برآمده از آزادی مردم در بیان باورهای‌شان است یکی از مهم ترین مسایل امروز ماست. این که آحاد مختلف مردم عزیزمان این قدر پیگیر راستی آزمایی شعارها، آرمان ها و گفتمان های رایج نظام اسلامی‌اند و پای بندی مسوولین و نمایندگان آن آرمان‌ها را رصد می‌کنند، امری خوشایند و پسندیده است که برآمده از دلدادگی آنها به ارزش‌های اسلامی و انقلابی است. لذا باید بی هیچ تردیدی اصل این کار را مورد تقدیر قرار داد.

2. کنکاش در شاخص‌های مسوولیتی حاکمان در نظام اسلامی، در منابع دینی و بیانات و رهنمودهای امام خمینی(ره) و مقام معظم رهبری(مدظله) و همچنین دقت در سیره فردی حضرات معصومین(ع) و رهبران نظام اسلامی­مان، به حق بودن این مطالبه را آشکار می‌کند. رهبران جامعه اسلامی از دیرباز سطح زندگی خود را بر اساس سطح زندگی طبقات متوسط رو به پایین مردم جامعه تعیین کرده و بر رواج ساده زیستی کوشیده‌اند. بدیهی است وقتی که رهبران جامعه‌ای این چنین باشند، سایر طبقات مسوولین نیز باید پیروی کرده و مومنین نیز باید این مساله را مطالبه کنند و مراقب عدم انحراف مسوولین از شاخص های دینی باشند.

3. توجه به شرایط فعلی جامعه ایران نیز یکی دیگر از نکات مهم است. اکنون که مردم جامعه ما به هر دلیلی از رفاه مناسبی برخوردار نیستند و درصد قابل ملاحظه‌ای از آنها در تنگناهای شدید اقتصادی به سر می برند و همواره از سوی دستگاه‌های حکومتی بر طبل توجه به اقتصاد مقاومتی و استفاده از محصولات داخلی به منظور درونگرا بودن و تقویت اقتصاد ملی کوبیده می‌شود، نه تنها شایسته نیست که مسوولین و خانواده‌هایشان به صورت آشکار و فخر فروشانه زندگی تجملاتی خود را نشان دهند و استفاده از برندهای خارجی را تبلیغ و بر آن مباهات کنند، بلکه چنین رفتاری نشان از بی درایتی ابتدایی برای تصدی مسوولیت در چنین نظامی دارد و چون خاری در چشم مردم عزیزمان فرو خواهد رفت و موجبات بی اعتمادی به آرمان ها و ارزش ها را فراهم خواهد کرد

4. از سوی دیگر اما نقش ویژه نهادهای نظارتی و قوه قضاییه به عنوان متولی اصلی رسیدگی به این موارد پررنگ تر از بقیه است. توجه به سلامت فکری و تبعیت از گفتمان عدالت خواهانه امام خمینی(ره) و مقام معظم رهبری(مدظله) با ضریب بیشتری باید پرداخته شود. این که امام (ره) خطر نفوذ جدی را زمانی تشخیص دادند که مسوولین به سمت کاخ نشینی بروند و تحقق آن را مصادف با خواندن فاتحه برای انقلاب و اسلام دانستند1، بی شک می‌تواند دلیل خوبی برای برخورد و تشخیص عدم صلاحیت افراد در تصدی مسوولیت‌های مهم و کلیدی باشد. قرار گرفتن چنین شاخص مهمی به عنوان مهلکه انقلاب و نظام در تایید صلاحیت مسوولین نظام امری لازم و روشن است. این مهم آن جا که به مسوولیت هایی چون سفارت، کارداری و مسوولین روحانی مراکز اسلامی و تبلیغی وابسته به سفارت خانه ها می رسد اهمیتی دو چندان می یابد، چرا که این افراد قرار است تصویری راستین را از آرمان ها و ارزش های انقلابی و اسلامی نظام مقدس مان ارائه دهند.

5. آسیب احتمالی این حرکت اما دو چیز است. اینکه مطالبه موجود چنان نتیجه دهد که از یک سو زهد فروشی رواج یابد و نفاق بیش از پیش میان مسوولین نمود یابد و از سوی دیگر به همین موارد منحصر شود. پر واضح است که آرمان های انقلاب در بحث عدالت  تنها در شاخص‌های مسوولیتی منحصر نبوده و نیست؛ بلکه دایره‌ای فراتر از این موارد دارد. این که مناسبات سیاسی موجود که بر پایه منافع حزبی و گروهی است دگرگون شود، رانت های اقتصادی و اطلاعاتی به اقل برسد، شفافیت حاکم گردد، نظام بانکداری مبتنی بر ربا به فراموشی سپرده شود، فاصله پرداختی‌های حکومت به عمال خود منطقی شود و با متخلفین با جدیت برخورد شود، سطح توقعات و مطالبات مردم از مسوولین ارتقا یابد تا در پی آن به انتخاب‌های عاقلانه‌تری دست بزنند، انحصارهای ویران‌گر اقتصادی و سیاسی از بین برود و صدها مورد دیگر که اگر فشار مطالبه عمومی را به همراه خود داشته باشد، مسوولین را مجبور به تبعیت خواهد کرد؛ چنان که در مورد مذکور، چنین به نظر می‌رسد که بعضی از ترس مطالبه عمومی، کاسه و کوزه نمایشگاهی بریز و بپاش‌هایشان را جمع کرده‌اند. 

1. آن روزی که دولت ما توجه به کاخ پیدا کرد، آن روز است که باید ما فاتحۀ دولت و ملت را بخوانیم. آن روزی که رئیس جمهور ما خدای نخواسته، از آن خوی کوخ‌نشینی بیرون برود و به کاخ‌نشینی توجه بکند، آن روز است که انحطاط برای خود و برای کسانی که با او تماس دارند پیدا می‌شود. آن روزی که مجلسیان خوی کاخ‌نشینی پیدا کنند خدای نخواسته، و از این خوی ارزندۀ کوخ‌نشینی بیرون بروند، آن روز است که ما برای این کشور باید فاتحه بخوانیم. ما در طول مشروطیت از این کاخ‌نشین‌ها خیلی صدمه خوردیم. مجلس‌های ما مملو از کاخ‌نشین بود و در بینشان معدودی بودند که از آن کوخ‌نشین‌ها بودند، و همین معدودی که از کوخ‌نشین‌ها بودند از خیلی از انحرافات جلو می‌گرفتند و سعی می‌کردند برای جلوگیری. (۱۳۶۲/۰۱/۰۱)

انتشار در: راسخون 

مهدی صنعتی
۰۶ مرداد ۹۷ ، ۱۶:۱۵ موافقین ۲ مخالفین ۰ ۳ نظر

به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) به نقل از روابط عمومی انتشارات سلمان فارسی، کتاب «بوی خوش عطر» یادداشت‌های روزانه شهیدنصرالله ایمانی که به اهتمام حجت‌الاسلام مهدی صنعتی تصحیح و تحقیق شده، ازسوی این انتشارات رونمایی می‌شود.

این یادداشت‌ها مشاهدات شهیدایمانی در هفت سفر خود به مناطق عملیاتی است. تدوین کتاب در ادامه طرح تدوین نقش رزمندگان کازرون در سال‌های دفاع مقدس بوده که دومین کتاب از این تاریخ‌نگاری است.

این یادداشت‌ها حوادث مربوط به مهرماه 1359 تا اردیبهشت ماه 1361 را در بردارند که به بیان شرح عملیات‌ها، دل‌دادگی‌ها و سختی‌های آن روزها از زاویه نگارش این شهید می‌پردازد و برای همین یکی از مهم‌ترین اسناد فرهنگ پایداری شهرستان کازرون خواهد بود.

 

شهید نصرالله ایمانی در سال 1337 در خانواده‌ای مذهبی متولد شد. پس از گذراندن دوران ابتدایی در «دبستان ناصری» برای ادامه تحصیل وارد «دبیرستان بواسحاق» و سپس «شاپور» و موفق به اتمام تحصیلات تا دریافت دیپلم شد. در سال 1356 به سربازی اعزام و در پادگان هشتگل اهواز مشغول به خدمت شد.

وی‌ با شروع اعتراض‌های مردمی نسبت به حکومت شاه ضمن فراری دادن تعدادی از سربازان، خود نیز از پادگان گریخت. پس از پیروزی انقلاب به تصمیم خانواده وارد بازار کار شده، به شغل پارچه‌فروشی روی آورد. با صدور پیام حضرت امام خمینی مبنی بر شرکت جوانان در دفاع از مرزهای ایران اسلامی، به سوی جبهه‌های جنگ شتافت و از آغازین روزهای دفاع از سوسنگرد تا آزادسازی خرمشهر در غالب عملیات‌ها حضور یافت. وی سرانجام در تاریخ 20/2/ 62 هنگامی که به همراه هم‌رزمانش در یک سنگر موقت، پشت یک خاک‌ریز منتظر فرصتی برای حمله بود، در اثر اصابت خم‌پاره‌ پس از ۲۰ ماه انتظار به شهادت رسید.

کتاب «بوی خوش عطر» در 287 صفحه به زودی منتشر خواهد شد و از سوی این انتشارات و با حضور خانواده های شهدا، رزمندگان و مسوولین رونمایی می‌شود.

بازتاب خبر :

- خبرگزاری ایبنا

-خبرگزاری ایمنا

- خبرگزاری رسا

- کازرون نما

- خبرگزاری دفاع مقدس

- پایگاه چامع ایثار و شهادت

مهدی صنعتی
۲۹ ارديبهشت ۹۶ ، ۰۸:۴۶ موافقین ۲ مخالفین ۰ ۲ نظر

مدت هاست رهبر عزیز و فرزانه کشورمان در ادامه تلاش شان جهت احیای گفتمانی کشور و زدودن آثار اقدامات ناشایست دیگران در آکنده سازی فضای جامعه اسلامی از گفتمان های بدلی، به تعیین و امتیاز بخشی سره از ناسره پرداخته، به صورت ویژه بر گفتمان " انقلابی بودن و انقلابی ماندن" نظام اسلامی، نهادها، مسوولین، مردم عزیز، جوانان و بالاخص حوزه های علمیه تاکید دارند تا جایی که در مورد اخیر فرمودند: " اگر بخواهیم نظام اسلامی انقلابی بماند، اسلامی بماند، حوزه‌ی قم باید انقلابی بماند" و از این راه، زیست مطلوب فردی-اجتماعی اقشار مختلف مردم به ویژه طلاب و روحانیون را مشخص نمودند.

روی کرد و گفتمان جدید معظم له اما، الزامات رفتاری متعددی در ساحت های مختلف را در پی خواهد داشت که لازم است به بحث و کنکاش گذاشته و به عنوان مثال شاخصه های مختلف و دقیق این "زیست انقلابی" روشن گردد تا از یک سو چارچوب های گفتمان مورد نظر شناخته شده و وظایف دلدادگان به انقلاب در این آزمون جدید شناخته شود و هم از سوی دیگر از اتخاذ رویکردهای نادرست با عنوان انقلابی گری و انقلابی بودن جلوگیری به عمل آید.

نگارنده، به عنوان مخاطب عام "انقلابی بودن" و خاص "طلبه انقلابی" و برای شناخت دامنه ی وظایف خود در تحقق فرامین مقام معظم رهبری (مدظله) پس از مراجعه به آرشیو سخنان مقام معظم رهبری – که بی شک بهترین میزان برای ارزیابی شاخصه های گفتمان مذکور می باشند- و بررسی کلیدواژه انقلابی، به نتایجی دست یافت؛ معظم له در فاصله سال های 1368 تا 1395 موارد زیر را از جمله ویژگی های تفکر ایران انقلابی و ایرانی مسلمان انقلابی دانسته اند:

" تدین و پای بندی به ظواهر دینی و اخلاقی،

تعمیق اعتقاد و ایمان و پای بندی به اصول اسلامی،

اعتقاد به ظهور حضرت حجت و لوازم آن،

تلاش در جهت شناساندن توانایی ها و توانمندی های نظام فکری اسلام و تفکر انقلابی،

مومن به فرهنگ اسلامی،

صداقت و جدیت،

بصیرت و روشن بینی،

داشتن روحیه مطالبه گری،

خوش بینی و خوش روحیه گی،

عدم بی خیالی و سهل اندیشی در مسایل،

دارا بودن روحیه خدمت گزاری و آمادگی ورود در میدان های دشوار،

رعایت قوانین و مقررات،

عدالت طلبی عملی و نه شعاری،

دوربودن از نفع طلبی، فساد، تبعیض و رفیق بازی،

دارابودن روحیه تلاش و کار،

داشتن خودباوری،

استقلال فکری سیاسی و اقتصادی،

برخورداری از بیان منطقی قوی و مستحکم،

آزاد اندیشی و باور به لزوم آن،

آمیختن دانش اندوزی با اندیشه ورزی و این دو را با پرهیزگاری و پاکدامنی،

دفاع از حیثیت انقلاب و اسلام و جلوگیری از صدمه زدن به آن،

نفی ظلم استکبار و استبداد،

جرات و هویت انقلابی و اقدام بر اساس خودباوری،

اعتقاد به مبانی نظام جمهوری اسلامی و حرکت بر اساس آن،

قراردادن مبانی انقلاب به عنوان اصول زندگی فردی،

تلاش در جهت گسترش و روزآمد کردن پایه های فکری و نظری نظام جمهوری اسلامی،

تلاش در جهت گفتمان سازی مبانی انقلاب و عدم وام گیری از واژه های بیگانه در واژه سازی های گفتمانی،

باور به عزت ملی و اسلامی،

حرکت در جهت رشد علمی،

ابتکار و نوآوری در جهت تعالی کشور،

قاطعیت در برابر دست اندازی، تجاوز و خدشه دار کردن استقلال ملی،

فهم درست از موقعیت و علاقه مند به آینده کشور،

اذعان به قدرتمندی و تاثیرگذاری ایران در جهان،

استغناء از تکیه زدن و آویزان قدرت ها بودن و پاسداری از انقلاب،

تلاش در جهت ایجاد اقتصاد قوی و مقاوم و عمران و آبادانی سراسر کشور،

جلوگیری از اختلاف و دودستگی و عمل بر اساس وحدت کلمه،

تلاش در جهت تقویت دولت برای پیشرفت هدف ها و برنامه های اقتصادی مسوولان

تربیت جوانان انقلابی" 

بی شک شاقول موجود، جهت ارزیابی میزان انقلابی بودن و رصد کاستی ها و افزودن آن ها به داشته های انقلابی خودمان بهترین معیار در روند رو به رشد انقلابی گری و حفظ شاخص های انقلابی مان خواهد بود و بر ما روشن خواهد کرد تا چه میزان در دایره انقلابیون هستیم و به چه میزان شاخصه ها و آداب انقلابی بودن را زیر پا گذاشته و از انقلابی ماندن دور گشته ایم.

پر واضح است که در این مسیر، آن چه عاری از هرگونه فایده ای است برگزاری نشست ها و میزگردها با عناوین متعدد و با انگیزه انقلابی کردن حوزه ، دانشگاه و یا هر نهاد دیگر از طریق آن هاست. چه آنکه کوتاه ترین راه در دست یابی به مطلوب، نگاه به خود است و قدم بر داشتن در مسیر شاخصه های موجود و مشخص شده از جانب رهبر معظم انقلاب.

 

پ.ن:

1. این مواردی که به عنوان شاخصه های انقلابی بودن بیان شد نتیجه جست و جوی حقیر است و ممکن است شاخصه های دیگری نیز موجود باشد که نگاه نگارنده مغفول مانده باشد. 

2. بیانات معظم له صریح است و نیاز به تاویل و تقدیر و ... ندارد. کاش فقط به منویات شان عمل کنیم. 

مهدی صنعتی
۲۸ فروردين ۹۵ ، ۱۸:۰۱ موافقین ۳ مخالفین ۰ ۵ نظر

جمعه ای که گذشت برای انجام چند کار و البته شرکت در دو مراسم به شهرمان کازرون رفتم.

مراسم ها یکی محفل معنوی یا مهدی است که هر جمعه به یاد یک شهید در گلزار شهدای بهشت زهرای کازرون به همت هیات فاطمیون از سال 1390 شروع شده و الآن در بالندگی به سر می برد و دیگیری مراسم سوم وهفتم مادر شهیدان خسروی...

خانم "حاجیه بی بی طالبی"همسر جانباز دفاع مقدس می باشد که علاوه بر تقدیم دو شهید، دارای دو فرزند جانباز نیز می باشد و داماد ایشان نیز (شهید ابراهیم باقری) به فیض شهادت نائل آمده است. عزیزی می گفت که خودشان تعریف کرده اند که در زمان برقراری برخی از عملیات ها چون کسی نبود و همه مردان خانواده در میدان رزم بوده اند ایشان پوتینی را پشت درب حیاط خانه شان می گذاشته اند تا کسی فکر نکند خانه شان از وجود سرپرست خالی است.

دیروز داشتم حسرت می خوردم از این کوتاهی دیگران و ما که در ضبط و ثبت رشادت های این شیر زن صبور، قصور کرده ایم. دعا کنید تکرار نشود.

 

پ.ن:

- دارم به این فکر می کنم که کم شدن سایه پدران و مادران شهدا از سر این ملک و ملت چه توفیقاتی را که از مردم مان سلب نمی کند.

- شنیدم تعداد قابل توجهی از هم شهریان ما در سوریه به سر می برند و در حال دفاع از حرم حضرت زینب هستند. برای سلامتی و پیروزی این رزمندگان و دیگر مدافعان حرم دعا کنیم..

مهدی صنعتی
۲۷ دی ۹۴ ، ۱۱:۲۵ موافقین ۵ مخالفین ۰ ۱۰ نظر

من مدتهاست که خیلی دلم نمی خواد به وقایع روز بپردازم و در مباحثات کوچه بازاری ای که حول اقدامات مجریان کشور هست شرکت کنم، چون به یقین خیلی از آنها و بیانات طرف های درگیر رو دارای اشکال تصوری می دونم. یعنی اینکه غالب مباحثات سیاسی از حدود 10 سال پیش تا حالا بر اساس دروغ هایی صورت گرفته که یه وقتی آدم می بینه که به واسطه یه اطلاعات غلط، من گناه چه آدمایی رو شستم و تا مدتها باید درگیر استغفار و توبه باشه.

ماجرای دیشب اما نتونست منو آروم بذاره و واقعا نتونستم اقدام دولت عربستان رو تحسین نکنم.

تعجب نداره...

بله، درست شنیدید... من کار دولت عربستان رو مبنی بر قطع رابطه دیپلماتیک با ایران کار قابل تحسینی در عرف دیپلماسی می دونم.

یعنی در واقع ما هم بودیم باید همین کار رو می کردیم. یعنی ما  هم در هر شرایطی از حقوق دیپلماسی خودمون دفاع کنیم و و با هر اهرمی حتی قطع رابطه دیپلماتیک از شهروندامون و عزت مون و قدرت مون دفاع کنیم.

اصلا خیلی وقت پیش باید این اتفاق می افتاد ولی خب دولت عزیز ما این جوری دوست نداشت.

راستش رو بخواید این موضع انفعال و ضعفی که الآن ایجاد شده رو دولت محترم مان با دستای خودش برای این کشور عزیز ایجاد کرد.

فکر نمی کنم که کسی این ماجراهای اخیر رو یادش رفته باشد.

ماجرای فرودگاه جده...

ماجرای زیرگرفتن اون ایرانی توسط اون آل سعودی مست...

ماجرای شهادت اون همه حاجی توی منا...

انصاف این است که عملکرد دولت محترم اصلا عملکرد عزت مندانه ای در این جریان نبود

یک وقت فکر نکنید که من فقط قطع روابط دیپلماتیک رو عمل عزت مندانه می دونم ولی همه هم اینو می دونیم که مثلا در جریان حادثه منا اگر موضع قاطع رهبری عزیزمون نبود هیچ توجهی به تلاش های دیپلماتیک ایران نمی شد.

واقعا نمی دونم که چطور میشه که توی مثل چنین مسایلی دولت تدبیر و امید عزیز ما به این فکر نمی کنه که باید یک اقدام درخور کنه ولی دولت آل سعود بلافاصله برخورد محکمی رو مبنی بر عدم دخالت در مسایل داخلی – قاعدتا استدلال اونا اینه – و تجاوز به سفارت شون از طرف ایران انجام دادن. در هر حال بد نیست که دوستان دیپلماسی مون یه چند واحدی هم این جور اقدامات رو مطالعه کنن.

یادمه تو یه سریال طرف می گفت: " تو جیب ما رو نزن نمیخواد به ما چیزی قرض بدی!"

حالا شده حکایت ما، آقا بی خیال! لطف کن و احترام رو به پاسپورت ایرانی بر نگردون! میشه؟

 

پ.ن:

- مقام معظم رهبری: دست انتقام الهی گریبان آل سعود را خواهد گرفت

- اقداماتی که در مورد سفارت عربستان در مشهد و تهران صورت گرفت رو شدیدا محکوم می کنم. این اقداماتخودسر که در آخرین مورد مورد نهی رهبری هم واقع شده بود رو اگه به صورت جدی باهاشون برخورد نشه معلوم نیست چه اتفاقی در آینده خواهد افتاد.

- دوستی می گفت که الآن بهترین وقت برای حمایت علنی و نقش آفرینی جدی ایران در مساله یمن هست. حرف خوبیه به نظرم.

مهدی صنعتی
۱۴ دی ۹۴ ، ۱۳:۲۰ موافقین ۵ مخالفین ۰ ۱۳ نظر

 

چندی پیش و به رسم هرساله، آیین نامه جدید آموزشی مدارس علمیه برادران کشور به مدیران مدارس ابلاغ و طی آن مسیر حرکت مدارس علمیه در سال پیش رو روشن گردید. از جمله ویزگی های این آیین نامه در مقایسه با گذشته، توجه و نگاه جدیدی است که به جای­گاه پژوهش در مدارس مقدمات شده است؛ در تبصره دوم از بند سی ام فصل چهارم این آیین نامه این گونه آمده است: " در پایه های 3 تا 6 در هر نیم سال تحصیلی در یک درس اصلی تمام 5 نمره – فعالیت کلاسی- به انجام پژوهش در آن درس اختصاص می یابد". بی شک اقدام و تلاش معاونت پژوهش در جای گذاری این تبصره در آیین نامه آموزشی مدارس علمیه کشور قابل تقدیر است لکن نگاهی به آسیب های احتمالی و  شرایط موجود حوزه های علمیه در کنار ارزیابی تلاش هایی با چنین رویکردهایی خالی از فایده نبوده و در پیرایش مسیر، کمک شایانی خواهد کرد.

مهدی صنعتی
۱۱ شهریور ۹۴ ، ۱۱:۲۰ موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰ نظر

شناخت ساختارها و بایسته­ ها و نبایسته ­های حوزه، آن­گاه که ضمیمه به اندک تاملی در مفهوم، کارکرد و غایت پژوهش می­گردد این نکته را روشن می­سازد که مسیر علمی سربازان امام زمان ارواحنا لتراب مقدمه الفداء از ابتدا نوعی یگانگی با  پژوهش داشته و دست­یابی به اجتهاد پویا و روزآمد را بر محور نقد علمی و تولید علم قرار داده و آن را از امتیازات و افتخارات خود دانسته است؛ ویژگی منحصر به­ فردی که طلاب در هر کارکردی از روحانیت، جهت توفیق و انجام وظیفه مطلوب، نیازمند تبحر، ممارست و افزایش توان­مندی روزانه در این وادی ­اند. با این اوصاف، نظام آموزشی حوزه آیا توانسته است راه­ کارهای مناسبی را جهت رسیدن میوه­ ی کال علم اندوزی به کمال خود - که تولید علم است - در مقابل طلاب علوم دینی قرار دهد و آنان را مجهز به تفکر نقدی و شیوه­ های آزاداندیشی کند تا بتوانند طعم شیرین تلاش علمی خود را بچشند؟ به بیان دیگر آیا برنامه ­ریزان، یگانگی پژوهش و علم­ آموزی حوزوی را به درستی درک کرده ­اند و آن را بر جای خویش نشانده ­اند؟ برای پاسخ به این قبیل سوالات، نیم­ نگاهی به وضعیت آموزشی- پژوهشی در حوزه ­های علمیه ضروری است.

مهدی صنعتی
۱۰ تیر ۹۴ ، ۲۱:۳۹ موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰ نظر

سخن گفتن از فردی که بسیاری از لحظات زندگی ات به حضورش آغشته بوده است و تاثیرات وجودش را هنوز هم در مراوداتت احساس می کنی سهل ممتنع است؛ از آن جهت که قابل حس است سهل و از آن رو که شاید حق مطلبش را نمی شود به تمامه ادا نمود ممتنع.

سخن گفتن از حاج عبدالحسین محمدپور اما، سخن گفتن از اخلاص، تهجد و شب زنده داری و انفاق و دست گیری است، اکرام سنت دیرپا و البته رو به زوال ریش سفیدی است، تعظیم در مقابل مردانگی و ایستادگی در راه آرمان هاست، بزرگ داشتن مقام نمازگزاران است و انجام وظیفه ای نسبت به مقام شامخ پدران شهدا که آسمانی ترین پدرانند و در یک کلام سخن گفتن در ستایش نیک مردی است و در این راه سخت و بغض آلود ـ برای همچون منی ـ چه بیم که شاید در دل دیگران خطور کند که نانی را به آشنایانم قرض می دهم!!

مهدی صنعتی
۲۴ مرداد ۹۳ ، ۱۳:۳۳ موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲ نظر

هفته گذشته و به همراه طلاب طرح حفظ قرآن مدرسه علمیه مبارکه نخبگان یک شیراز و برای ایجاد انگیزه و شوق بیشتر جهت حفظ قرآن، سری به مدرسه شبانه روزی حفظ قرآن کریم امام حسن مجتبی(علیه السلام) وابسته به موسسه بیت الاحزان حضرت فاطمه الزهرا (سلام الله علیها) زدیم که در روستای لایت خرمی شهرستان استهبان برپاشده است. فضای مدرسه و تنفس در میان جمع حفاظ قرآن کریم که برای انجام این عمل شایسته، یک سال از زندگی خود را وقف کرده بودند و در انتها به افتخار حافظ قرآن بودن نائل می آمدند بسیار روح افزا و نشاط آفرین بود. دوستان طرح حفظ مدرسه خودمان نیز بسیار انگیزه گرفتند و حظ کافی را بردند بالاخص آنجا که توانایی همراهان و هم مسیران خود را در حفظ قرآن و تسلط آنان را بر آیات می دیدند.

مهدی صنعتی
۱۱ ارديبهشت ۹۳ ، ۱۷:۴۵ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱ نظر