اشراق

یادداشت های یک فرهنگ دوست
شنبه, ۶ مرداد ۱۳۹۷، ۰۴:۱۵ ب.ظ

خار در چشم

چندی است در فضای مجازی با محوریت اقدامی انقلابی از سوی یکی از طلاب حوزه های علمیه، پویشی راه افتاده است. این پویش با استفاده از تصاویری که فزرندان برخی از مسوولین کشور در صفحات شخصی خود در فضای مجازی منتشر می کنند، ضمن محور قرار دادن سخنان امام خمینی(ره) در پی پاسخ به این سوال است که اساسا آیا مسوولینی با این سطح باور نکردنی از زندگی، جدای از این که از کجا آورده اند، لیاقت حضور در مناصب حکومتی را دارند؟

بی شک مطالبه گری و پرسش از مسوولین یکی از اساسی‌ترین حقوق حاکمین بر مردم در جامعه اسلامی است که از یک سو در منابع دینی ما بر این حق تاکیدی جدی شده است و از سویی دیگر توجه بسیار آشکار پیامبر گرامی اسلام(ص) و امام علی(ع) در سیره حکومتی‌شان بر این امر، اهمیت آن را دو چندان کرده است. نوع بازخوردها و مطالبی که به واسطه این مطالبه‌گری از سوی اقشار مختلف مردم مطرح شده است اما، توجه به چند نکته را ناگزیر می‌کند.

1. بی شک قدر دانستن فضاهای مجازی و مطالباتی این چنین که برآمده از آزادی مردم در بیان باورهای‌شان است یکی از مهم ترین مسایل امروز ماست. این که آحاد مختلف مردم عزیزمان این قدر پیگیر راستی آزمایی شعارها، آرمان ها و گفتمان های رایج نظام اسلامی‌اند و پای بندی مسوولین و نمایندگان آن آرمان‌ها را رصد می‌کنند، امری خوشایند و پسندیده است که برآمده از دلدادگی آنها به ارزش‌های اسلامی و انقلابی است. لذا باید بی هیچ تردیدی اصل این کار را مورد تقدیر قرار داد.

2. کنکاش در شاخص‌های مسوولیتی حاکمان در نظام اسلامی، در منابع دینی و بیانات و رهنمودهای امام خمینی(ره) و مقام معظم رهبری(مدظله) و همچنین دقت در سیره فردی حضرات معصومین(ع) و رهبران نظام اسلامی­مان، به حق بودن این مطالبه را آشکار می‌کند. رهبران جامعه اسلامی از دیرباز سطح زندگی خود را بر اساس سطح زندگی طبقات متوسط رو به پایین مردم جامعه تعیین کرده و بر رواج ساده زیستی کوشیده‌اند. بدیهی است وقتی که رهبران جامعه‌ای این چنین باشند، سایر طبقات مسوولین نیز باید پیروی کرده و مومنین نیز باید این مساله را مطالبه کنند و مراقب عدم انحراف مسوولین از شاخص های دینی باشند.

3. توجه به شرایط فعلی جامعه ایران نیز یکی دیگر از نکات مهم است. اکنون که مردم جامعه ما به هر دلیلی از رفاه مناسبی برخوردار نیستند و درصد قابل ملاحظه‌ای از آنها در تنگناهای شدید اقتصادی به سر می برند و همواره از سوی دستگاه‌های حکومتی بر طبل توجه به اقتصاد مقاومتی و استفاده از محصولات داخلی به منظور درونگرا بودن و تقویت اقتصاد ملی کوبیده می‌شود، نه تنها شایسته نیست که مسوولین و خانواده‌هایشان به صورت آشکار و فخر فروشانه زندگی تجملاتی خود را نشان دهند و استفاده از برندهای خارجی را تبلیغ و بر آن مباهات کنند، بلکه چنین رفتاری نشان از بی درایتی ابتدایی برای تصدی مسوولیت در چنین نظامی دارد و چون خاری در چشم مردم عزیزمان فرو خواهد رفت و موجبات بی اعتمادی به آرمان ها و ارزش ها را فراهم خواهد کرد

4. از سوی دیگر اما نقش ویژه نهادهای نظارتی و قوه قضاییه به عنوان متولی اصلی رسیدگی به این موارد پررنگ تر از بقیه است. توجه به سلامت فکری و تبعیت از گفتمان عدالت خواهانه امام خمینی(ره) و مقام معظم رهبری(مدظله) با ضریب بیشتری باید پرداخته شود. این که امام (ره) خطر نفوذ جدی را زمانی تشخیص دادند که مسوولین به سمت کاخ نشینی بروند و تحقق آن را مصادف با خواندن فاتحه برای انقلاب و اسلام دانستند1، بی شک می‌تواند دلیل خوبی برای برخورد و تشخیص عدم صلاحیت افراد در تصدی مسوولیت‌های مهم و کلیدی باشد. قرار گرفتن چنین شاخص مهمی به عنوان مهلکه انقلاب و نظام در تایید صلاحیت مسوولین نظام امری لازم و روشن است. این مهم آن جا که به مسوولیت هایی چون سفارت، کارداری و مسوولین روحانی مراکز اسلامی و تبلیغی وابسته به سفارت خانه ها می رسد اهمیتی دو چندان می یابد، چرا که این افراد قرار است تصویری راستین را از آرمان ها و ارزش های انقلابی و اسلامی نظام مقدس مان ارائه دهند.

5. آسیب احتمالی این حرکت اما دو چیز است. اینکه مطالبه موجود چنان نتیجه دهد که از یک سو زهد فروشی رواج یابد و نفاق بیش از پیش میان مسوولین نمود یابد و از سوی دیگر به همین موارد منحصر شود. پر واضح است که آرمان های انقلاب در بحث عدالت  تنها در شاخص‌های مسوولیتی منحصر نبوده و نیست؛ بلکه دایره‌ای فراتر از این موارد دارد. این که مناسبات سیاسی موجود که بر پایه منافع حزبی و گروهی است دگرگون شود، رانت های اقتصادی و اطلاعاتی به اقل برسد، شفافیت حاکم گردد، نظام بانکداری مبتنی بر ربا به فراموشی سپرده شود، فاصله پرداختی‌های حکومت به عمال خود منطقی شود و با متخلفین با جدیت برخورد شود، سطح توقعات و مطالبات مردم از مسوولین ارتقا یابد تا در پی آن به انتخاب‌های عاقلانه‌تری دست بزنند، انحصارهای ویران‌گر اقتصادی و سیاسی از بین برود و صدها مورد دیگر که اگر فشار مطالبه عمومی را به همراه خود داشته باشد، مسوولین را مجبور به تبعیت خواهد کرد؛ چنان که در مورد مذکور، چنین به نظر می‌رسد که بعضی از ترس مطالبه عمومی، کاسه و کوزه نمایشگاهی بریز و بپاش‌هایشان را جمع کرده‌اند. 

1. آن روزی که دولت ما توجه به کاخ پیدا کرد، آن روز است که باید ما فاتحۀ دولت و ملت را بخوانیم. آن روزی که رئیس جمهور ما خدای نخواسته، از آن خوی کوخ‌نشینی بیرون برود و به کاخ‌نشینی توجه بکند، آن روز است که انحطاط برای خود و برای کسانی که با او تماس دارند پیدا می‌شود. آن روزی که مجلسیان خوی کاخ‌نشینی پیدا کنند خدای نخواسته، و از این خوی ارزندۀ کوخ‌نشینی بیرون بروند، آن روز است که ما برای این کشور باید فاتحه بخوانیم. ما در طول مشروطیت از این کاخ‌نشین‌ها خیلی صدمه خوردیم. مجلس‌های ما مملو از کاخ‌نشین بود و در بینشان معدودی بودند که از آن کوخ‌نشین‌ها بودند، و همین معدودی که از کوخ‌نشین‌ها بودند از خیلی از انحرافات جلو می‌گرفتند و سعی می‌کردند برای جلوگیری. (۱۳۶۲/۰۱/۰۱)

انتشار در: راسخون 



نوشته شده توسط مهدی صنعتی
ساخت وبلاگ در بلاگ بیان، رسانه متخصصان و اهل قلم

اشراق

یادداشت های یک فرهنگ دوست

هنر
  • یا مرتضی علی (ع)
کتاب
  • “بوی خوش عطر” رونمایی شد
طبقه بندی موضوعی

خار در چشم

شنبه, ۶ مرداد ۱۳۹۷، ۰۴:۱۵ ب.ظ

چندی است در فضای مجازی با محوریت اقدامی انقلابی از سوی یکی از طلاب حوزه های علمیه، پویشی راه افتاده است. این پویش با استفاده از تصاویری که فزرندان برخی از مسوولین کشور در صفحات شخصی خود در فضای مجازی منتشر می کنند، ضمن محور قرار دادن سخنان امام خمینی(ره) در پی پاسخ به این سوال است که اساسا آیا مسوولینی با این سطح باور نکردنی از زندگی، جدای از این که از کجا آورده اند، لیاقت حضور در مناصب حکومتی را دارند؟

بی شک مطالبه گری و پرسش از مسوولین یکی از اساسی‌ترین حقوق حاکمین بر مردم در جامعه اسلامی است که از یک سو در منابع دینی ما بر این حق تاکیدی جدی شده است و از سویی دیگر توجه بسیار آشکار پیامبر گرامی اسلام(ص) و امام علی(ع) در سیره حکومتی‌شان بر این امر، اهمیت آن را دو چندان کرده است. نوع بازخوردها و مطالبی که به واسطه این مطالبه‌گری از سوی اقشار مختلف مردم مطرح شده است اما، توجه به چند نکته را ناگزیر می‌کند.

1. بی شک قدر دانستن فضاهای مجازی و مطالباتی این چنین که برآمده از آزادی مردم در بیان باورهای‌شان است یکی از مهم ترین مسایل امروز ماست. این که آحاد مختلف مردم عزیزمان این قدر پیگیر راستی آزمایی شعارها، آرمان ها و گفتمان های رایج نظام اسلامی‌اند و پای بندی مسوولین و نمایندگان آن آرمان‌ها را رصد می‌کنند، امری خوشایند و پسندیده است که برآمده از دلدادگی آنها به ارزش‌های اسلامی و انقلابی است. لذا باید بی هیچ تردیدی اصل این کار را مورد تقدیر قرار داد.

2. کنکاش در شاخص‌های مسوولیتی حاکمان در نظام اسلامی، در منابع دینی و بیانات و رهنمودهای امام خمینی(ره) و مقام معظم رهبری(مدظله) و همچنین دقت در سیره فردی حضرات معصومین(ع) و رهبران نظام اسلامی­مان، به حق بودن این مطالبه را آشکار می‌کند. رهبران جامعه اسلامی از دیرباز سطح زندگی خود را بر اساس سطح زندگی طبقات متوسط رو به پایین مردم جامعه تعیین کرده و بر رواج ساده زیستی کوشیده‌اند. بدیهی است وقتی که رهبران جامعه‌ای این چنین باشند، سایر طبقات مسوولین نیز باید پیروی کرده و مومنین نیز باید این مساله را مطالبه کنند و مراقب عدم انحراف مسوولین از شاخص های دینی باشند.

3. توجه به شرایط فعلی جامعه ایران نیز یکی دیگر از نکات مهم است. اکنون که مردم جامعه ما به هر دلیلی از رفاه مناسبی برخوردار نیستند و درصد قابل ملاحظه‌ای از آنها در تنگناهای شدید اقتصادی به سر می برند و همواره از سوی دستگاه‌های حکومتی بر طبل توجه به اقتصاد مقاومتی و استفاده از محصولات داخلی به منظور درونگرا بودن و تقویت اقتصاد ملی کوبیده می‌شود، نه تنها شایسته نیست که مسوولین و خانواده‌هایشان به صورت آشکار و فخر فروشانه زندگی تجملاتی خود را نشان دهند و استفاده از برندهای خارجی را تبلیغ و بر آن مباهات کنند، بلکه چنین رفتاری نشان از بی درایتی ابتدایی برای تصدی مسوولیت در چنین نظامی دارد و چون خاری در چشم مردم عزیزمان فرو خواهد رفت و موجبات بی اعتمادی به آرمان ها و ارزش ها را فراهم خواهد کرد

4. از سوی دیگر اما نقش ویژه نهادهای نظارتی و قوه قضاییه به عنوان متولی اصلی رسیدگی به این موارد پررنگ تر از بقیه است. توجه به سلامت فکری و تبعیت از گفتمان عدالت خواهانه امام خمینی(ره) و مقام معظم رهبری(مدظله) با ضریب بیشتری باید پرداخته شود. این که امام (ره) خطر نفوذ جدی را زمانی تشخیص دادند که مسوولین به سمت کاخ نشینی بروند و تحقق آن را مصادف با خواندن فاتحه برای انقلاب و اسلام دانستند1، بی شک می‌تواند دلیل خوبی برای برخورد و تشخیص عدم صلاحیت افراد در تصدی مسوولیت‌های مهم و کلیدی باشد. قرار گرفتن چنین شاخص مهمی به عنوان مهلکه انقلاب و نظام در تایید صلاحیت مسوولین نظام امری لازم و روشن است. این مهم آن جا که به مسوولیت هایی چون سفارت، کارداری و مسوولین روحانی مراکز اسلامی و تبلیغی وابسته به سفارت خانه ها می رسد اهمیتی دو چندان می یابد، چرا که این افراد قرار است تصویری راستین را از آرمان ها و ارزش های انقلابی و اسلامی نظام مقدس مان ارائه دهند.

5. آسیب احتمالی این حرکت اما دو چیز است. اینکه مطالبه موجود چنان نتیجه دهد که از یک سو زهد فروشی رواج یابد و نفاق بیش از پیش میان مسوولین نمود یابد و از سوی دیگر به همین موارد منحصر شود. پر واضح است که آرمان های انقلاب در بحث عدالت  تنها در شاخص‌های مسوولیتی منحصر نبوده و نیست؛ بلکه دایره‌ای فراتر از این موارد دارد. این که مناسبات سیاسی موجود که بر پایه منافع حزبی و گروهی است دگرگون شود، رانت های اقتصادی و اطلاعاتی به اقل برسد، شفافیت حاکم گردد، نظام بانکداری مبتنی بر ربا به فراموشی سپرده شود، فاصله پرداختی‌های حکومت به عمال خود منطقی شود و با متخلفین با جدیت برخورد شود، سطح توقعات و مطالبات مردم از مسوولین ارتقا یابد تا در پی آن به انتخاب‌های عاقلانه‌تری دست بزنند، انحصارهای ویران‌گر اقتصادی و سیاسی از بین برود و صدها مورد دیگر که اگر فشار مطالبه عمومی را به همراه خود داشته باشد، مسوولین را مجبور به تبعیت خواهد کرد؛ چنان که در مورد مذکور، چنین به نظر می‌رسد که بعضی از ترس مطالبه عمومی، کاسه و کوزه نمایشگاهی بریز و بپاش‌هایشان را جمع کرده‌اند. 

1. آن روزی که دولت ما توجه به کاخ پیدا کرد، آن روز است که باید ما فاتحۀ دولت و ملت را بخوانیم. آن روزی که رئیس جمهور ما خدای نخواسته، از آن خوی کوخ‌نشینی بیرون برود و به کاخ‌نشینی توجه بکند، آن روز است که انحطاط برای خود و برای کسانی که با او تماس دارند پیدا می‌شود. آن روزی که مجلسیان خوی کاخ‌نشینی پیدا کنند خدای نخواسته، و از این خوی ارزندۀ کوخ‌نشینی بیرون بروند، آن روز است که ما برای این کشور باید فاتحه بخوانیم. ما در طول مشروطیت از این کاخ‌نشین‌ها خیلی صدمه خوردیم. مجلس‌های ما مملو از کاخ‌نشین بود و در بینشان معدودی بودند که از آن کوخ‌نشین‌ها بودند، و همین معدودی که از کوخ‌نشین‌ها بودند از خیلی از انحرافات جلو می‌گرفتند و سعی می‌کردند برای جلوگیری. (۱۳۶۲/۰۱/۰۱)

انتشار در: راسخون 

نظرات  (۲)

حرف من اصلا درباره ارزش بودن یا نبودن ساده زیستی مسئولان و مطالبه آن نیست. حرف درباره زمان شناسی و درک موقعیت است.
در شرایطی که مقبولیت نظام در کمترین حد خود است، عقل می گوید اگر می خواهید پویشی راه بیایندازید باید پویشتان در چهل سالگی انقلاب پویش بیان محاسن و دستاوردهای آن باشد نه جار زدن اشکالات آن.
برای فهمیدن این مساله برخورداری از کمترین حد از فهم سیاسی کافی است که متاسفانه این [...]های انقلابی نما از آن بی بهره اند.
دشمنی با جناح رقیب یا بی بصیرتی در درک اولویتها یا توهم مقبولیت بالای حاکمیت منشا این گل زدن به خودی هاست.
پاسخ:
سلام مجدد
قطعا حرف شما در بیان محاسن انقلاب در چهل سالگی آن حرف متین و درستی است و قطعا هم این اتفاق خواهد افتاد. لکن به نظر من این پوست اندازی و پیرایش اگر در همین چهل سالگی اتفاق بیفتد و نظام و انقلاب مان از این دمل های چرکین - هر کس و در هر مرتبه ای که باشد - که باعث بدبینی و گله گذاری مردم شده اند رهایی یابد به نظرم بهترین هدیه به مردم در این سالروز است و آن اقلیت غیر همراه با انقلاب را هم همراه خواهد کرد. 
با تشکر
یا علی 
رقابت جالبی بین به اصطلاح حزب اللهی ها برای بردن ته مانده آبروی جمهوری اسلامی شکل گرفته است.
در شرایطی که به یک جرقه نیاز است تا انبار باروت نارضایتی مردم منفجر شود به اسم انقلابی گری و عدالت خواهی هر روز فندکی روشن می کنند.
تلگرام و اینستاگرام و توییتر این رسانه های خارجی فضای بسیار پربرکتی است در این فضا عیب هایی که همیشه بوده و عادی بوده و یا لااقل دیده نمی شده به سرعت عیان می شود اما کمتر کسی به این توجه دارد که جار زدن این عیب ها چقدر به حل کردن آنها کمک می کند و چقدر دیوار بی اعتمادی مردم از مسوولان را بلندتر می کند.
در اوایل انقلاب مردم با جان و دل از مالشان به کمک حاکمیت می آمدند اما الان هرچه مسئولان از مردم کمک می خواهند که مثلا در مصرف آب و برق صرفه جویی کنید مردم اول فحشی به مسئولان می دهند و بعد اگر از دستشان برآید به جای یک چراغ دو چراغ باز می کنند و به جای جارو کردن حیاتشان آن را با شلنگ آب می شویند.
گر حکم شود که مست گیرند در شهر هر آنکه هست گیرند.
باور نداری این آقای طلبه را سراغ فرزندان علما و مراجع و ائمه جمعه و فرماندهان سپاه و نیروی انتظامی و... بفرستید تا از آنها و کارهایشان عکس منتشر کنند.
اینکه بچه فلان مسوول فلان غلط را کرده تا چه حد واقعا به خود او ربط دارد مساله ایست قابل بررسی اما در این آشفته بازار کسی به این چیزها توجهی ندارد. مهم تیشه ای است که باید به ریشه بخورد. ان شاءالله که قربتا الی است. صدر الساداتی هم که تنها نیست. به جای تیشه از ماشین های پیشرفته تخریب استفاده کنید. هرچه زودتر این نقاب اسلام و انقلاب را از حکومت بردارید شاید مردم دیگر بخاطر مخالفت با حکومت به دینشان دهن کجی نکنند. البته اگر در حکومت جایگزین به موجودی به نام آخوند و طلبه اجازه حیات بدهند و تر و خشکشان را با هم نسوزانند.
اگر چنین نشد دیگر لازم نیست نگران ریا و زهد فروشی هم باشید. آن وقت به جای نگرانی برای این امور باید نگران جمع شدن کاسه کوزه هایی باید بود که به نام دین و انقلاب پهن شده و سودی جز دور کردن مردم از دین و انقلاب نداشته.
پاسخ:
سلام
ممنون از دقت تان به مطلب
واقعا من باورم این است که همه آنچه که به عنوان نتیجه این مطالبه گری بیان کرده اید دقیقا نتیجه انجام ندادن این مطالبات است. 
حرف این جریان هم همین است که مردم بی اعتماد شده اند چون به چیزهایی دعوت می شوند که خود دعوت کنندگان رعایت نمی کنند.دارند همان "کونوا دعاه الناس بغیر السنتکم" را به ما گوشزد می کنند. 
اگر از روزهای اول این مصلحت سنجی ها نبود و اشرافیگری و تجمل گرایی باب نمی شد و اقلا در سطح مسوولین و گزینش آنان به این مساله دقت می شد و به رهنمودها و هشدارهای امام و رهبری توجه می شد هیچ وقت گرفتار وضعیتی که دردمندانه از آن می نالید نمی شدیم. 
در انتها درخواست دارم به جای عوض کردن آدرس و دادن نوع غلط آن، به این فکر کنید که اگر این مطالبه فراگیر شود و نهادهای نظارتی هم به جد وظایف شان را انجام دهند آیا همین مساله باعث تقویت دین داری مردم نخواهد شد؟ باور کنیممردم اصلا هیچ ته ای برای چپ و راست خرد نمی کنن. برای دینشون چرا و به شدت از متظاهران و ریاکاران ابا دارند و این هم از همراهی مومنانه شان با این جریان مشهود است.
ارادتمندم و دعاگو
یاعلی

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">